Elke rosse buurt,
één netwerk.

Bijna iedereen kan er een noemen. De Wallen in Amsterdam, de Reeperbahn in Hamburg, het Bahnhofsviertel in Frankfurt, de Kurfürstenstraße in Berlijn, het Schipperskwartier in Antwerpen. Zes of zeven straten dragen de reputatie van een heel continent, en het meeste wat erover verteld wordt is sinds ongeveer 2010 niet meer waar.

Deze pagina gaat over de plekken, niet over de afspraak zelf. Het is de moeite waard te weten wat er nog staat, want wie een hotel boekt naast een buurt die niet meer functioneert, heeft zijn week ingericht rond een foto van twintig jaar geleden.

Wat er werkelijk mee gebeurd is

Bijna overal gebeurde hetzelfde, om dezelfde reden, en het was gemeentelijk en niet landelijk. Amsterdam vermindert al vijftien jaar ramen en praat nog steeds over een erotisch centrum buiten het centrum. Utrecht sloot het Zandpad in 2013 en verving het nooit. Rotterdam schafte de tippelzone en de ramen helemaal af en bracht ze nooit terug. Antwerpen deed het omgekeerde en hield het Schipperskwartier begrensd, verlicht en bewaakt, en daarom is het het enige dat nog werkt zoals bedoeld.

Elders waren de buurten nooit echt buurten. Strait Street in Valletta was een rosse straat zolang de Royal Navy op Malta lag en is nu een rij wijnbars. Praag had er nooit een, alleen de straten die van het Wenceslasplein aflopen. München verbiedt binnen de Mittlerer Ring vrijwel alles, dus er is niets te zien en er is nooit iets geweest.

Zichtbaar was nooit hetzelfde als gecontroleerd

Wat de buurten een bezoeker gaven was één ding, en dat was echt: je zag de persoon voordat je iets besloot. Precies die controle is verdwenen toen alles naar telefoons verhuisde, en geen wet in een van deze landen heeft haar vervangen. Een vergunning regelt een pand. Een inschrijving regelt een persoon. Geen van beide heeft ooit naar een advertentie gekeken.

Daarom duikt dezelfde klacht nu op in steden die niet meer van elkaar konden verschillen: dezelfde galerij op vier sites, hetzelfde nummer onder drie namen, dezelfde foto's jaren geleden ergens anders genomen. Je steekt een stad over, er gaat een deur open, en het is niet de vrouw van de foto's.

Wat dit netwerk in plaats daarvan doet

Elk profiel op deze domeinen is vóór publicatie door een videocontrole van gezicht en lichaam gegaan, bekeken door een mens en naast de galerij gelegd. Het is geen gezondheidsverklaring, geen juridisch advies en het maakt een avond niet goed, dat blijft jouw deel. Het herstelt het enige dat de ramen ooit deden en wat sindsdien niets meer deed: iemand heeft gekeken, voordat jij op weg ging.